Η γνωστή σειρά των releases του διάσημου lounge bar του Άμστερνταμ φτάνει στο τέλος της. Η δέκατη και τελευταία αποτελείται από εμπνευσμένες εναλλαγές μεταξύ κλασικού European Lounge και ανατολίτικων στοιχείων. Soundtrack καλοκαιρινών στιγμών με ποτάκια, καλή παρέα και χαλαρή διάθεση.
Υπέροχες ακουστικές folk rock μελωδίες και μία μοναδική φωνή που ερωτεύεσαι από το πρώτο της άκουσμα. Το "Collection", όπως δηλώνει, είναι ένα ανθολόγιο με μερικές από τις ομορφότερες στιγμές της κυρίας από το Ohio. 
Capoeira σε κάποια γειτονία του Cidade de Deus, ή martini (με την απαραίτητη πράσινη ελίτσα) σε μεσογειακό background? Γιατί όχι και τα δύο?! Brazilian lounge mood με το cuica να γελά χαρακτηριστικά, κατευθείαν από...Ανόβερο! Αν και όχι πρόσφατο, παραμένει ένα άψογο soundrack για τους πολυαναμενόμενους "θερμούς" μήνες. 
Το βρετανικό electro-pop duo, σε άλλο ένα album με sensual ήχους και glam διάθεση. Η αισθησιακή Alison Goldfrapp και ο "συνένοχος" Will Gregory, μας συνεπαίρνουν με τις πρωτοποριακές ενορχηστρώσεις τους που συνδυάζονται άψογα με το retro στοιχείο της "early-electro" εποχής. 
Το δεύτερο album των Film αποτελεί άλλη μία πολύ ευχάριστη έκπληξη για την εγχώρια σκηνή. Ο πειραματικός indie pop-rock ήχος που στέλνουν στα αφτιά μας οι Δημήτρης, Κώστας και Μανώλης σε συνδυασμό με την εκρηκτική φωνή της Ελένης, είναι η ζωντανή απόδειξη ότι υπάρχει στη χώρα μας άρτια, απ'όλες τις απόψεις, pop μουσική που ξεφεύγει από τα ελληνικά πρότυπα.
Το τελευταίο release album του Larry Heard. Φοβερή δουλειά. Στους γνώριμους ήχους που τόσα χρόνια μας έχει μάθει και στους οποίους αποτελεί αυθεντία. Θεμελιωτής του deep house για όσους δεν γνωρίζουν, ακρογωνιαίος λίθος της dance σκηνής του Chicago στα mid 80’s, ως Mr Fingers τότε, έχει το χάρισμα να σε μεταφέρει σε έναν κόσμο όπου η house μπλέκεται μαεστρικά με το urban lounge. To “Loose Fingers” είναι ένας δίσκος που έχει να πει πολλά. Καταπληκτικό είναι και το τελευταίο single Rosa Nova, με την Hanna Hais. Βρείτε το. 
Ο Dj Morpheus αποτελεί σταθερή αξία για όσους ασχολούνται με το συγκεκριμένο είδος. Ευρύτερα γνωστός για τις συλλογές του "freezone", αποτέλεσε πρωτοπόρο της συγκεκριμένης σκηνής από τις αρχές κιόλας της δεκαετίας του 90. Εδώ επέλεξα το Vol. 3 που νομίζω ότι είναι η καλύτερη από τις εφτά (???, νομίζω) που έχει βγάλει. Και όταν λέω καλύτερη, εννοώ πως ακούγεται το ίδιο ωραία, τόσο στον μυημένο στη συγκεκριμένη σκηνή, όσο και σε κάποιον που προσπαθεί να δει τι γίνεται εδω. Χαλαρωτικές chill μελωδίες συνδυάζονται με πρώιμους deep house ήχους, αλλά και περάσματα από trip hop και παντού έντονη η επιρροή του drum 'n' base. Πολύ ενδιαφέρον αποτέλεσμα. Εξαιρετικό album κατευθείαν από τα βάθη της πιο αδικημένης μουσικά (αλλά και γενικά) δεκαετίας. Όπου το βρείτε, πάρτε το χωρίς σκέψη.
